Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
16 november 2016 Reageer

BEAM voelt zich Job

Job verloor alles in zijn leven en toch bleef hij vertrouwen op God. Gelukkig is ons leven niet zo heftig als dat van Job, maar ook wij verliezen wel eens wat. En dat kan soms best een beetje heftig zijn...

Roel: "Wat me zo te binnen schiet (mijn geheugen is niet m’n sterkste punt) is dat ik in mijn studietijd aan de kunstacademie mijn portfolio-map heb laten liggen in de trein. Met veel tekeningen en schilderijen. Zo’n grote zwarte opvallende map. Die had ik bovenin, waar je koffers en tassen dumpt, neergelegd. Daarna straal vergeten. Één voordeel van een niet-sterk-punt-geheugen is dat ik het ook snel weer vergeet als ik iets ben vergeten ;)."

Jacqueline: "Ik kreeg ‘m als klein kind ooit voor mijn verjaardag: het mooiste horloge dat ik maar kon bedenken. Hij was rood, m’n lievelingskleur van het moment. Ik was zo trots als een pauw en droeg dit praktische sieraad jaren later nog steeds met trots. Het bandje ging elk jaar een gaatje losser (hallo groeispurt) en misschien is dat wel de oorzaak van het ongeluk dat m’n prachtige horloge overkwam. Ik fietste op verzoek van mijn moeder vlak voor het avondeten nog even snel naar de brievenbus om een kaar te posten. Onderweg moet ik ‘m verloren zijn. De avondmaaltijd viel als een steen op mijn maag want zonder het bandje om mijn linkerpols voelde ik mij zo naakt als een slak zonder huisje. Direct na het eten ging ik op pad om m’n jarenlange metgezel te zoeken. En ik vond ‘m.. Midden op de weg, vermorzeld onder de ruwe banden van een grote auto. Ik kon niet eens meer huilen, zo verdrietig was ik. Echt. Ik heb nooit meer een horloge gedragen…"

Wilke: "Ik weet oprecht niet precies hoe en waarom, maar het lijkt soms of ik de behoefte ben verloren om me echt te verbinden met mensen. Open zijn over wat er écht in me omgaat, vind ik lastig en gaat niet vanzelf."  

Danielle: "Ik kan eigenlijk niet echt wat bedenken wat ik ooit verloren ben. Want ik momenteel wel tijdelijk ben verloren is mijn heerlijke studentenleven in Groningen en daarbij al mijn vrienden die daar wonen. Ik mis ze ontzettend momenteel, mijn grootste (tijdelijke) verlies."

Bas: "Mijn lievelingszonnebril vorig jaar in Marokko. Ik ben hem tijdens de reis al vaker kwijt geweest, maar vond hem steeds op de meest onmogelijke plekken terug (bovenop een berg, in een taxi, etc.). Op de laatste dag liet ik hem achter in het hotel..."

Wat is het meest stomme of nare wat jij ooit verloren bent? Laat het ons weten en deel jouw Job-verhaal! 

Reacties

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden